In de Groene zaal van klooster Mariënhage vinden de lezingen en cursussen plaats van de serie 'Bezinning en Spiritualiteit' van de Sint Cathrien. De zaal is bereikbaar via ijzeren poort, voetpad en stenen trapje links van de Paterskerk.

Klooster Mariënhage is het klooster van de Augustijnen.
Op de plaats van het klooster stond vroeger kasteel die Haghe, waarvan op de binnenplaats nog enkele fundamenten zijn teruggevonden.

De geschiedenis van het gebouwencomplex gaat terug tot vóór de stichting van de stad Eindhoven. Rond het jaar 1100 lag hier op een omgrachte, kunstmatige hoogte bij de rivier de Dommel een versterkte, houten woontoren. Later werd de lage heuvel opgehoogd en daarop een stenen toren opgetrokken. De hoogte is vanaf de Tramstraat nog duidelijk zichtbaar. Het omgrachte kasteel werd die Haghe genoemd. De weg die er later vanuit Eindhoven naar toe liep, heet nog ten Hagestraat.

Rond het jaar 1415 was Jan van Schoonvorst heer van Eindhoven en Woensel. Omdat zijn kasteel niet meer aan de eisen van die tijd voldeed, liet hij in de wallen van de stad Eindhoven een nieuw kasteel optrekken. Op voorspraak van zijn vrouw stichtte hij in 1421 in zijn oude huis een klooster voor de Reguliere Kanunniken van St.-Augustinus, dat Mariënhage werd genoemd.

Het klooster was van groot belang voor de stad. Bekend is, dat de monniken zich hebben beziggehouden met het onderwijs, terwijl ook de armen op hun hulp konden rekenen.
Een van de bewoners van het klooster was Nicolaus Clopper.
Hij voltooide er in 1472 zijn wereldgeschiedenis, het Florarium Temporum, de Bloemhof der Tijden. Een van de straten in het Tramstraatkwartier is naar Nicolaus Clopper genoemd. De overige straten zijn genoemd naar andere personen die een rol hebben gespeeld in de vroege kloostergeschiedenis.

De Tachtigjarige Oorlog maakte een einde aan het kloosterleven. In 1581 werd het complex bij een belegering van de stad in brand geschoten. De monniken werden gevangengenomen, maar konden zich vrijkopen en vluchtten naar 's-Hertogenbosch. In 1628 keerden zij terug en herstelden zij de huidige oude vleugel, waarvan de muurankers nog aan dat jaar herinneren. Na de Tachtigjarige Oorlog werd het gebouw geconfisqueerd en moesten de monniken opnieuw vertrekken. In de volgende jaren was het onder meer in gebruik als woning voor de rentmeester van de Prins van Oranje en in de 19de eeuw als textielfabriek.  

De eigenares hoopte dat het gebouw na de sluiting van de fabriek weer een religieuze bestemming zou krijgen. Na haar dood verkochten haar kinderen het einde 1890 aan paters van de orde van de Augustijner Eremieten, die zich evenals hun middeleeuwse voorgangers door de leefregels van de H. Augustinus laten inspireren. Zij betrokken het complex en bouwden bij hun klooster de huidige Paterskerk.  

De augustijnen verzorgden wel de eredienst in de kerk, maar waren niet belast met de zorg voor een parochie. Na de opening van de Paterskerk richtten zij in de oude noodkerk het Gymnasium Augustinianum op, dat toen de enige middelbare school in Eindhoven was. Verder zijn zij onder meer bekend geworden door het woonwagenwerk en de stichting van het Labrehuis voor (aanvankelijk) thuisloze mannen. Later stichtten zij het Ritahuis (opvang voor vrouwen) en de Kabouterberg (kinderopvang) en werkten zij mee aan de totstandkoming van de Kornier (begeleid wonen). Ook namen zij het initiatief voor het seniorentehuis Gagelbosch. Aan het klooster is nog steeds het Augustijns Instituut verbonden, dat studie bevordert van de Augustijnse spiritualiteit en teksten van Augustinus vertaalt en publiceert. Daarover kunt u meer lezen op de website: http://www.augustijnsinstituut.nl